Fiński lapphund (fin. suomenlapinkoira) to jedna z najstarszych ras nordyckich, nierozerwalnie związana z kulturą Lapończyków (Saamów) zamieszkujących Laponię — krainę na północy Finlandii, Szwecji, Norwegii i Półwyspu Kolskiego.
Przez stulecia psy te towarzyszyły koczowniczym pasterzom reniferów, pomagając w wypasie i pilnowaniu stad w surowym, arktycznym klimacie. Pierwotnie pełniły rolę psów stróżujących i zaganiających; gęsta, dwuwarstwowa szata chroniła je przed mrozem, a czujny temperament czynił z nich niezastąpionych towarzyszy codziennej pracy.
Współczesna hodowla rasy rozpoczęła się w połowie XX wieku, gdy Fiński Związek Kynologiczny (Suomen Kennelliitto) podjął starania o ocalenie i ujednolicenie typu. Pierwszy wzorzec zatwierdzono w 1945 roku; z czasem był on modyfikowany, a rasa została ostatecznie uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI).
Dziś fiński lapphund należy do najpopularniejszych ras w Finlandii — ceniony zarówno jako wierny pies rodzinny, jak i wszechstronny pies sportowy oraz pracujący.